Nehir Öven Karaböcek çalışmalarını genellikle hayatın içindeki insana odaklanarak
sürdürmüştür. Bu kez ‘masa’ kavramını sorgulamasıyla izleyiciyi ‘sofra’ üzerinden içsel bir
yolculuğa çıkarıyor. Sanatçı, bu serisinde insansız masanın hiçliğine gönderme yaparken
özneyi kendi kendisinden soyutlamıştır.Masada/kiler hem başlı başına bir özne hem de
nesnedirler.
Masadaki her insan özne olarak bireydir tektir yani kendisidir. Aynı zamanda masadaki
insanların bireysel sosyal siyasal ekonomik ve kültürel ilişkileri toplumsal hayatın
merkezinde izdüşümsel olarak onlara nesne özelliğini kazandırmıştır. Sanatçı; kendisine
hayata ve insanlara ilişkin gözlemlerini; renkler, çizgiler ve soyutlamalarla iç dünyasının
dışavurumcu tavrıyla irdelemiştir. Böylece resimlerinde dramatik ve kendine özgü ironik bir
biçem oluşturmuştur. Bu bağlamda sanatçının ‘ bir ‘ adıyla simgelediği özne olan birey/
insan; ‘ çok’ tanımıyla imgesel bir düzlemde özne ve nesne bağlantısıyla birbiriyle
ilişkilendirilmiştir .. Nehir Öven Karaböcek, ‘sofra’ serisinde başlangıcından bugüne dek
gelişerek evrilen resimlerindeki değişimi ve dönüşümü bir ” SÜREÇ ” olarak değerlendirirken
izleyiciyi bu sürecin kapsamındaki sürekliliğe tanıklık etmek üzere devingen bir bütünleyici
olarak davet etmektedir.
Asiye Salbaş
SERGİ: SÜREÇ

